Grappen met gebruiksaanwijzing, graag!

We zaten er helemaal naast met onze voorspelling dat de zaak uitgesteld zou worden, want het proces Misdefinitie heeft op 27 september 2010 plaatsgevonden:

Beheerder Misdefinitie gedagvaard in hoger beroep.

Update 27 september 2010: De grote dag.
De beheerder van Misdefinitie heeft vandaag in het Gerechtshof van Amsterdam 40 uur voorwaardelijke werkstraf en een boete van 900 euro tegen zich horen eisen. De vorige keer werd er nog 80 uur werkstraf waarvan 40 voorwaardelijk geëist.

Het OM is van mening dat Misdefinitie door beledigende gal te spuwen de waardigheid van groepen mensen in de samenleving heeft miskend.

Het Hof vond de teksten niet voldoende onderbouwd. Misdefinitie zou nog meer bronvermeldingen moeten toevoegen, grappen beter moeten uitleggen en nog vaker moeten zeggen dat het enkel om radicalen, extremisten en terroristen gaat. Bovendien moet iedere zin en ieder woord voor zich spreken omdat "gemiddelde lezers", wat dat dan ook mogen zijn, niet begrijpen waar het om gaat. Niet begrijpen waar het om gaat. Inderdaad. Daar gaat het om.

Uitspraak: 11 oktober 2010.

Bronvermeldingen, instructies en verduidelijkingen...het is blijkbaar de bedoeling van het Gerechtshof om het internet 'poka yoke' te krijgen.

Wat poka yoke betekent?

Dat zoekt u zelf maar op. Wij zijn niet van plan om aan de nieuwe richtlijnen van het Gerechtshof te voldoen vóór de uitspraak (11 oktober 2010)..

Eigen staart eerst

Strafzaak tegen de beheerder van Misdefinitie.

Update 11 oktober 2010: De uitspraak.
De beheerder van Misdefinitie is door het Gerechtshof in Amsterdam veroordeeld tot een boete van 1000 euro waarvan 500 euro voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar wegens het een gewoonte maken van het opzettelijk beledigen van een groep mensen in de zin van art. 137c en e Wetboek van Strafrecht.

Het arrest is (nog) niet in ons bezit. Later volgt een uitgebreide analyse.

De uitspraak is gebaseerd op de beschuldiging dat Misdefinitie heeft nagelaten de gewraakte teksten voldoende te voorzien van 'bronvermeldingen, instructies en verduidelijkingen'.
Als dat grond voor veroordeling is, dan heeft de Nederlandse rechtspraak zichzelf qua jurisprudentie aardig in de eigen staart gebeten:

De verdediging van Sheikh Fawaz van bepaalde koranteksten gaat dan niet meer op. Bij het bewuste vers (9: 29) ontbreekt immers de instructie/verduidelijking dat 'het vers (dus) verwijst naar een situatie binnen een Islamitische staat', zoals Sheikh Fawaz beweert. Het publiceren van de tekst is dus strafbaar. De koran kan en moet verboden worden.

Sheikh Fawaz:
...
"Bestrijdt degenen tot wie het Boek is gekomen en die niet in Allah noch in de laatste Dag geloven, noch hetgeen verbieden wat Allah en Zijn boodschapper verbieden, noch de ware godsdienst belijden, totdat zij de Djiziyyah (belasting) afstaan, terwijl zij onderdanig zijn."

(At-Taubah: 29)

Het merendeel van de verklaring van de tijdens het proces aanwezige 'islamdeskundige' Jansen is gewijd aan de argumentatie dat dit vers een eerder geopenbaard vers zou opheffen. Het gaat hier om de duidelijk tegen geweld sprekende vers waarin de Verhevene zegt (interpretatie van de betekenis):

"Er is geen dwang in de godsdienst."

(Al-Baqarah: 256)

Het bespreken van deze verzen vereist een grondige studie en een volledige uitleg kan niet in een paar woorden opgesomd worden. In het kort laat de Sheikh over deze twee verzen weten dat zij elkaar helemaal niet tegenspreken. Ook is er helemaal geen sprake van het opheffen van de een door de ander. Als je goed leest dan lees je dat aan het eind van vers 9:29 verwezen wordt naar het betalen van Djiziyyah (belastingen). Het vers verwijst dus naar een situatie binnen een Islamitische staat, waarbij mensen tot het betalen van belastingen worden gedwongen. In een islamitische staat zijn de vrijheden van joden en christenen gewaarborgd, maar deze vrijheid is gekoppeld aan het betalen van belastingen. Precies zo gebeurt dat in elke staat - inclusief Nederland. Voor het onderduiken van belastingen ga je de gevangenis in. Dit vers slaat dus helemaal niet op onze situatie hier in het westen. Wij vormen hier geen Islamitische staat. Het vers in soerat al-Baqarah (256) daarentegen is universeel van aard en geeft blijk van de Barmhartigheid van onze Schepper (interpretatie van de betekenis):

"Er is geen dwang in de godsdienst."

Dit is de vrijheid die ons gegeven is en de vrijheid die wij van elkaar moeten respecteren.
...

VERKORT ARREST VAN HET GERECHTSHOF AMSTERDAM

Hieronder de belangrijkste overweging van het Gerechtshof.

Onze inschatting was juist: deze uitspraak zal onvermijdelijk resulteren in een koranverbod.

Het hof is van oordeel dat de tenlastegelegde uitlatingen op zichzelf beschouwd al beledigend zijn voor moslims en mensen van Turkse afkomst nu zij daarin worden vergeleken met berberapen respectievelijk kakkerlakken, ratten en verkrachters. Maar ook in de context van de artikelen waarin de desbetreffende uitlatingen zijn opgenomen, zijn die uitlatingen onmiskenbaar beledigend voor groepen personen wegens hun ras en/of godsdienst. Hoewel in die artikelen hier en daar wordt gesproken van radicalen, terroristen, rascisten en extremisten, zijn het overduidelijk steeds moslims (en Turken) die als collectief worden aangesproken, getuige bijvoorbeeld de aanduiding van het aantal moslims in Nederland (een miljoen). Door elk van de tenlastegelegde citaten wordt, naar de verdachte moet hebben geweten, de waardigheid van de desbetreffende groep personen miskend. De stelling dat het zou gaan om door anderen in de media gedane uitlatingen valt op geen enkele wijze uit die citaten of de context daarvan af te leiden, zodat het hof daaraan voorbij gaat.

Een op zichzelf grievende uitlating kan haar beledigende karakter verliezen doordat zij dienstig kan zijn aan het maatschappelijk debat of tot de artistieke of humoristische excepties moet wor-den gerekend. Dit laatste is naar het oordeel van het hof in het geheel niet het geval, waarbij niet terzake doet dat de verdachte de uitlatingen persoonlijk als geestig beschouwt. Het hof is voorts van oordeel dat de uitlatingen evenmin dienstig kunnen zijn aan het maatschappelijk debat en dat, zo al van een andere opvatting moet worden uitgegaan, de uitlatingen onnodig grievend zijn.
Bij deze stand van zaken kan de verdachte aan zijn recht op vrijheid van meningsuiting (artikel 10, eerste lid, EVRM) geen straffeloosheid ontlenen. Zijn vervolging en veroordeling ter zake van het onderhavige feit kunnen als noodzakelijk in een democratische samenleving worden geacht ter bescherming van de eer en goed naam van anderen en zijn in dat licht niet disproportioneel.
De verweren van de verdachte worden mitsdien verworpen.

Met een paar kleine omzettingen is dit vonnis één op één van toepassing op de koran.

We zetten het eerste gedeelte van de uitspraak even om. Zoek de verschillen:

Het hof is van oordeel dat de ten laste gelegde uitlatingen op zichzelf beschouwd al beledigend zijn voor joden en christenen nu zij daarin worden vergeleken met zwijnen, apen, ezels en andere beesten. Maar ook in de context van de verzen waarin de desbetreffende uitlatingen zijn opgenomen, zijn die uitlatingen onmiskenbaar beledigend voor groepen personen wegens hun ras en/of godsdienst. Hoewel in die verzen hier en daar wordt gesproken van onrechtplegers, verderfzaaiers, vijandigen en ongelovigen, zijn het overduidelijk steeds joden, christenen (en veelgodendienaars) die als collectief worden aangesproken, getuige bijvoorbeeld de aanduiding “Jullie die geloven! Neemt de joden en de christenen niet als medestanders. Zij zijn onderling medestanders. Wie van jullie zich als medestander bij hen aansluit, die behoort bij hen. God wijst de mensen die onrecht plegen de goede richting niet.” (5:51). Door elk van de tenlastegelegde citaten wordt, naar de verdachte moet hebben geweten, de waardigheid van de desbetreffende groep personen miskend. De stelling dat het zou gaan om uitlatingen die betrekking hebben op een historische situatie valt op geen enkele wijze uit die citaten of de context daarvan af te leiden, zodat het hof daaraan voorbij gaat.

Er zijn leugens...

Zoals bekend raakt het Meldpunt Discriminatie Internet helemaal confuus als één van hun troeteldiertjes, in de vorm van een gekoesterde groep die konstant aan 'discriminatie' blootstaat, zelf aan het discrimineren slaat.
Want is het aan de kaak stellen van discriminerend gedrag van een bepaalde minderheid nu discriminatie of nog steeds anti-discriminatie?
Het is de paradox waar het MDI steeds maar niet uitkomt. Zodat ze in hun ontreddering wat wartaal uit gaan slaan.

Het krantje Trouw neemt de onzin natuurlijk klakkeloos voor waar aan:

Antisemitisme komt juist van autochtonen

Antisemitisme in Nederland, althans op internet, komt vooral uit de koker van autochtone Nederlanders. Ook neemt het niet significant toe. Dit blijkt uit cijfers van het Meldpunt Discriminatie Internet (MDI).

Eens kijken: blijkt dat?

Ongeveer 4% van de Nederlandse bevolking is islamitisch.
Zoals hieronder door het MDI wordt aangegeven, betreffen 48 van de 404 meldingen, die het MDI in 2010 kreeg, websites met een islamitische of allochtone signatuur.
48 van de 404 meldingen is bijna 12% van het aantal meldingen.
Kort door de bocht betekent dit dat de islamieten drie keer zo antisemitisch zijn als de autochtonen.

Er valt natuurlijk genoeg af te dingen op deze cijfers, want niet iedere antisemitische uiting wordt gemeld, niet iedere gemelde uiting wordt door het MDI als strafbaar aangemerkt en niet iedere door het MDI als strafbaar gelabelde uiting is inderdaad strafbaar.

Deze conclusies zijn opvallend, gezien de discussie die recentelijk losbarstte over discriminatie van Joden in Nederland. In zijn boek ’Het verval’ luidde Manfred Gerstenfeld de noodklok: antisemitisme in Nederland zou verontrustend toenemen, en vooral op het conto te schrijven zijn van moslims en allochtonen. Oud-politicus Frits Bolkestein viel hem bij, evenals vooraanstaande leden van de Joodse gemeenschap.

...grote leugens...

Cijfers van het MDI weerspreken Gerstenfelds stelling. „In ieder geval op internet komt het meeste antisemitisme helemaal niet van moslims”, zegt Ronald Eissens van het MDI.

In absolute cijfers is deze uitspraak juist, maar procentueel gezien niet.

...„En bovendien groeit het ook niet significant. Al sinds onze oprichting in 1998 maakt antisemitisme het leeuwendeel uit van discriminatie op internet. Dat percentage is stabiel en ligt gemiddeld op 30 procent..

Eens kijken: klopt dat?

Aan de cijfers die het MDI zelf aangeleverd heeft lijkt het gemiddelde van 30 procent inderdaad juist te zijn. De cijfers in tabel drie (de percentages door het MDI als strafbaar aangemerkte uitingen) schommelen inderdaad rond de dertig procent.

Tabel 2 - Percentages per jaar van het aantal gemelde uitingen (meldingen) dat als antisemitisch is gemeld:
2005: 23%
2006: 27%
2007: 23%
2008: 23%
2009: 29%
2010: 34% (eerste halfjaar)

Tabel 3 - Percentages per jaar van het aantal uitingen dat als strafbaar antisemitisch is beoordeeld:
2005: 31%
2006: 31%
2007: 24%
2008: 28%
2009: 44%
2010: 39% (eerste halfjaar)

...Het fluctueert wel een beetje: in 2007 en 2008 lag het iets lager, op 23 procent,...

Ho!
Die 23 procent voor 2007 en 2008 komt uit tabel 2. En in tabel 2 staan de percentages van meldingen van antisemitische uitingen vermeld. Ronald Eissens van het MDI gooit hier meldingen en strafbare uitingen door elkaar. Zoals te zien is in tabel 2 en tabel 3 zijn de percentages van de meldingen van antisemitische uitingen structureel lager dan de percentages van de als strafbaar aangemerkte uitingen.

...en dit jaar is de prognose dat we op zo’n 29 procent komen. Die stijging duidt niet op een trend.”

De vraag is uit welke tabel Eissens zijn 29 procent haalt. Na de 23 procent (van 2007 en 2008) wordt de prognose voor 2010 (29 procent) vrijwel in één adem genoemd. Dus Eissens doelt hier vermoedelijk op de 2010-prognose van het aantal meldingen van antisemitisme. De 29% meldingen uit tabel 2 worden door Eissens vervolgens in tabel 3 gepropt om daaruit te concluderen dat dit percentage (29%) niet afwijkt van het gemiddelde strafbare uitingen van tabel 3 (30%).

Over de eerste helft van 2010 was het percentage als strafbaar aangemerkte uitingen 39 procent. Om op een percentage van 29 procent over geheel 2010 uit te komen moet het percentage als strafbaar aangemerkte uitingen over de tweede helft van 2010 ten opzichte van de eerste helft van 2010 plotseling gehalveerd zijn. Het is uitermate onwaarschijnlijk dat die halvering inderdaad heeft plaatsgevonden. Eissens lijkt met cijfers te goochelen om een trend te maskeren.

Het Meldpunt Discriminatie Internet, dat in het nabije verleden de eerste was om een trend waar te nemen die er niet was (en daar Geert Wilders de schuld van te geven), lijkt nu iets wat misschien op een trend zou kunnen wijzen (zie de percentages van 2009 en de eerste helft van 2010) te willen verdonkeremanen.

...en statistieken..

We schrijven met opzet twee maal 'lijkt', want bij zo'n incompetente club als het Meldpunt Discriminatie Internet hoeft van opzet geen sprake te zijn. Misschien kunnen ze gewoon niet rekenen.

Slechts 48 van de 404 meldingen die het MDI in 2010 kreeg, betreffen websites met een islamitische of allochtone signatuur, zoals Marokko.nl. „In de meeste gevallen gaat het om mainstreamwebsites”, aldus Eissens. „Dat zijn vaak hele normale en gerespecteerde sites. Ook op bijvoorbeeld het interactieve gedeelte van de websites van landelijke kranten komt discriminatie van Joden voor. Het overgrote gedeelte daarvan komt van autochtonen.”

De cijfers van het MDI staan los van de ’Monitor Racisme & Extremisme’ van de Anne Frank Stichting en de Universiteit Leiden, waarover deze krant vorige week berichtte. Ze bevestigen wel het beeld dat uit die monitor, wat betreft de herkomst van antisemitisme, oprijst.

Het beeld dat vooral oprijst is dat beide zelfbenoemde discriminatiebestrijders een blinde vlek hebben voor het onverholen antisemitisme van de islam.