Inleiding

Het Meldpunt Discriminatie Internet (MDI) is een particuliere Nederlandse organisatie die poogt discriminatie tegen te gaan op Nederlandse websites en op websites die op Nederland zijn gericht. Het MDI is een onderdeel van de te Amsterdam gevestigde stichting Magenta, en wordt erkend door de Branchevereniging Nederlandse Internet Providers (NLIP). Het MDI werd op 21 maart 1997 in het Amsterdamse debatcentrum De Balie officieel geopend door toenmalig minister Dijkstal van Binnenlandse Zaken. Het wordt volledig gefinancierd door het ministerie van Justitie. (wikipedia)

De naam is slim gekozen. Wie is er immers niet tegen discriminatie?

Twijfel.
Het Meldpunt Discriminatie Internet ligt al vanaf de oprichting onder vuur. Een aardig overzicht van de kritiek die het MDI in de beginjaren over zich heen krijgt is bijeen verzameld op Uitingsvrij.

Ook dan al wordt de autoriteit van het MDI in twijfel getrokken: "Allereerst is toetsing aan de wet natuurlijk voorbehouden aan de rechter, niet aan het Meldpunt. De rechter is de enige instantie die een oordeel kan vellen over de toelaatbaarheid van publieke uitingen, juist omdat er altijd sprake is van een delicate afweging tussen verboden en rechten - in casu: van het discriminatieverbod versus de vrijheid van meningsuiting."
(Karin Spaink - De eigenrichting van het MDI in netkwesties editie 76, 31 december 2003)

Discriminatie.
Een punt dat veelal over het hoofd wordt gezien is het feit dat discriminatie op internet helemaal niet bestaat. Het internet is bij uitstek een plaats waar een mens niet beoordeeld wordt op ras, geslacht, leeftijd, seksuele geaardheid, religie of een eventuele handicap. Een dergelijk kenmerk wordt immers pas bekend als de internetgebruiker het zelf bekend maakt. Van discriminatie op internet kan dus geen sprake zijn.
De artikelen van het Wetboek van Strafrecht die (volgens het MDI) discriminatie op het internet strafbaar stellen reppen dan ook helemaal niet over discriminatie.
Het gaat over groepsbelediging (art. 137c Sr), aanzet tot haat tegen of discriminatie van mensen of gewelddadig optreden tegen persoon of goed van mensen wegens hun ras, hun godsdienst, etc. (art. 137d), over uitingen die beledigend zijn, of aanzetten tot haat tegen of discriminatie van mensen of gewelddadig optreden tegen persoon of goed van mensen wegens hun ras, hun godsdienst, etc. (art. 137e), over deelname of geldelijke of andere stoffelijke steun verlenen aan activiteiten gericht op discriminatie van mensen wegens hun ras, hun godsdienst, etc. (art. 137f) of over het in de uitoefening van een ambt, beroep of bedrijf opzettelijk discrimineren van personen wegens ras (137g).
Dat laatste artikel is een beetje vreemd want als discrimineren verboden is, is het dat natuurlijk ook in de uitoefening van een ambt, beroep of bedrijf. En waarom alleen wegens ras?
Maar in de Newspeak van het Meldpunt Discriminatie Internet worden de beledigingen en de 'aanzetten tot...' allemaal onder de noemer 'discriminatie' gebracht.

Werkwijze van het MDI.
Het sleutelwoord is intimidatie. Het MDI ontvangt een klacht van een internetgebruiker die zich stoort aan een uiting, beoordeelt de klacht en als het MDI de klacht valide vindt wordt er een dreig-email naar de websitebeheerder of moderator gezonden. In de meeste gevallen geeft de moderator gehoor aan het verzoek om de uiting te verwijderen. De meeste moderatoren hebben immers weinig kennis van zaken over de wetgeving en zijn zich niet bewust van het feit dat het Meldpunt Discriminatie Internet geen enkele autoriteit heeft en dat slechts de rechter - en niet het MDI - kan en mag beslissen over de strafbaarheid van een uiting. Om problemen te voorkomen halen de moderatoren een gewraakte uiting meestal maar gewoon weg waarbij ze zich niet vermoeien met de vraag of het verwijderingsverzoek van het MDI gegrond was. En juist daar gaat het bij het MDI namelijk regelmatig mis.

Projecten.
Het Meldpunt Discriminatie Internet heeft in 2009 een rapport "Rechtsextremisme op het Internet" samengesteld en gepubliceerd. 'Extreem rechts' moest opnieuw op de kaart gezet worden want de bruinhemden waren volgens het MDI 'springlevend'. Deze marginale groep, die alleen maar in het nieuws kwam als een demonstratietje van ze gewelddadig verstoord werd door extreem links, mocht namelijk niet uit het collectieve geheugen van het publiek verdwijnen. Hoe kunnen de politieke tegenstanders van het MDI immers in de extreemrechtse hoek geduwd worden als niemand meer weet of extreemrechts nog wel bestaat?

Sinds kort houdt het MDI zich ook bezig met het indoctrineren van de jeugd. De website RU4REAL? is geheel op jongeren gericht. Niet alleen moet het de jongelui blijkbaar bijgebracht worden dat niet alle uitingen zo maar wenselijk zijn op het internet, het wordt ze ook geleerd dat ze ongewenste uitingen vooral moeten gaan melden bij het MDI. Zo wordt een hele generatie die tot dusver vrij laconiek met vermeend kwetsende uitingen omging gedrild tot een contingent verklikkers en benauwde zelfcensoren.
Mohammed Bouyeri gaf met de moord op Theo van Gogh het eerste zetje richting zelfcensuur. Het Openbaar Ministerie gaf (in samenwerking met het MDI) met de brute arrestatie van Gregorius Nekschot de tweede duw en het MDI maakt het nu af met het planten van angst en wantrouwen in de kinderhersentjes. Ostalgie (het terugverlangen naar de DDR-dictatuur) blijkt een succesvol exportproduct te zijn.

Blog.
Dit blog tracht informatie te verstrekken over de werkwijze, de politieke motieven en de resultaten van het Meldpunt Discriminatie Internet door middel van het uitgebreid bespreken van vrijwel alle casus van de afgelopen paar jaren en met een uitgebreide bespreking van de informatie die het MDI zelf naar buiten brengt via de website, het Jaarverslag en het onlangs verschenen rapport Rechtsextremisme op het internet.
Er komt een ontluisterend beeld van incompetentie, ideologisch geïnspireerde willekeur en intimidatie als werkmethode naar voren. En - recentelijk ook - indoctrinatie van de jeugd.

Indeling van het blog.
Het bovenste artikel van dit blog is altijd deze inleiding.
Het volgende artikel is het meest recente artikel (het nieuws)
Daaronder staat - vast - het artikel Tips voor Moderatoren en Websitebeheerders.
Vervolgens komen de artikelen die ieder een casus behandelen, de besprekingen en enkele satirische columns. Te lezen van boven naar beneden.

Het MDI-watch team.

De Keuringsdienst Van Politiek Correcte Wa(a)r(d)en

Het MDI begeeft zich tegenwoordig ook op het terrein van de consumentenbescherming.
Je zou immers maar per abuis een fout tee shirt bestellen.

Natuurlijk beoogt het MDI via deze weg de NVU'ers, die blijkbaar niets strafbaars roepen op hun website, te pakken te nemen en dus is er aangifte gedaan.

Ik gok op een sepotje, maar je weet maar nooit...

MDI doet aangifte tegen NVU website



Het Meldpunt Discriminatie Internet heeft aangifte gedaan wegens discriminatie van joden in de webwinkel van de Nederlandse Volks-Unie (NVU).

De NVU is een extreemrechtse politieke partij uit Arnhem. Op de website van deze partij zijn verschillende artikelen en verslagen te lezen. Daarnaast bevat de site een webwinkel, waar verschillende producten worden aangeboden. Het MDI heeft verschillende meldingen over deze website ontvangen. Na onderzoek bevond het MDI dat een deel van de aangeboden materialen in de winkel op deze website strafbare uitingen bevat. Het betreft artikelen waarop de leus 'white power' staat afgebeeld en artikelen waarop Keltische kruizen in een rood-wit-zwarte samenhang staan afgebeeld. De leus 'white power' laat geen twijfel bestaan over de discriminatoire sympathieën die ermee worden uitgedragen, zeker gezien het extreemrechtse karakter van de NVU.

Het Keltisch kruis is afkomstig uit de Keltische cultuur. Sinds de Tweede Wereldoorlog wordt het ook in diverse vormen door rechtsextremisten gebruikt als symbool voor 'white power'. De artikelen waarop Keltische kruizen staan afgebeeld zijn in een rood-wit-zwarte samenhang afgebeeld. Deze combinatie maakt dat de kruizen het nationaal socialisme van Hitler uitdragen en zeer beledigend zijn voor joden. Met het tonen en verspreiden van deze artikelen wordt antisemitisme uitgedragen en aangewakkerd.

Het MDI is van mening dat de grens van hetgeen wettelijk toelaatbaar is, is overschreden. Op maandag 6 april is aan de NVU verzocht bovenstaande uitingen te verwijderen, dit werd echter geweigerd. Hierop heeft het MDI besloten aangifte te doen.

Een aangifte. Ja, waarom niet? 'Omdat het kan' zou het zich tegenwoordig voorbeeldig gedragende GeenStijl zeggen.

Er zijn tenslotte zoveel andere leuke artikelen te koop op internet. En nog niet eens zo ver over de grens (Engeland).

"Springlevend"

In het kader van de beeldvorming heeft het MDI het initiatief genomen om extreemrechtse sites op het internet in kaart te brengen.

Van de nieuwsrubriek van het Meldpunt Discriminatie Internet (29-07-09):

Extreemrechts is springlevend op internet

Dit blijkt uit een onderzoek naar extreemrechts dat het Meldpunt Discriminatie Internet vandaag publiceert. Uitgesproken extreemrechtse websites zijn gemakkelijk te vinden en worden veel bezocht. Ondanks het grote aantal strafbare uitingen, vinden weinig vervolgingen plaats.

Zoals al eerder opgemerkt: het MDI gaat niet over de strafbaarheid van uitingen. Dat bepaalt de rechter. En dat verklaart nu precies de discrepantie tussen het grote aantal 'strafbare' uitingen en het geringe aantal vervolgingen.

Extreemrechtse vrijhavens op het internet leiden een actief bestaan. Websites voorzien de Nederlandse extreemrechtse bewegingen van informatie, bieden een plek voor discussie en worden ingezet om nieuwe aanhang te rekruteren. In 2008 telde het MDI meer dan 100 extreemrechtse websites gericht op de Nederlandse samenleving. Op 50 van deze sites werden strafbare uitingen aangetroffen, in 75% van de gevallen op nazistische sites. De duizenden strafbare uitingen zijn voornamelijk gericht tegen moslims en joden.

Het MDI vergeet er even bij te vertellen dat bijna de helft van die 100 websites inactief is. Die inactieven zijn misschien onder een andere naam verder gegaan. Het MDI overdrijft hier of telt dubbel.

Het internet stelt rechtsextremisten in de gelegenheid hun oude boodschap van haat en onverdraagzaamheid aan een breed publiek aan te bieden. Het internet vergroot de reikwijdte van extreemrechtse organisaties en stelt hen beter in staat vanuit de anonimiteit te opereren. Van de websites waarop strafbare uitingen zijn aangetroffen, heeft 98% maatregelen getroffen de identiteit te verbergen. Deze anonimiteit is een serieus obstakel in de bestrijding van discriminatie op het internet.

De stroper klaagt dat de konijnen zich verstoppen. Zonder die onzinnige heksenvervolging van het MDI zou er waarschijnlijk meer zicht kunnen komen op de eventuele staatsgevaarlijkheid van de websites en de mensen die er achter zitten. Het MDI rijdt de veiligheidsdiensten in de wielen met hun activiteiten. Maar voor het MDI is het politieke doel en het in stand houden van de subsidiestroom belangrijker dan het maatschappelijk nut.

Van de websites uit dit onderzoek zijn 38 gelieerd aan offline groeperingen, waarvan sommige gewelddadig. Geradicaliseerde jongeren wordt via webfora de gelegenheid geboden zich bij extreemrechtse groeperingen aan te sluiten.

Die jongeren zijn dus - blijkbaar - al geradicaliseerd en vinden via webfora een vooralsnog ongevaarlijke uitlaatklep. En dat tracht het MDI bestrijden. Met als gevolg dat ze (nog verder) ondergronds gaan. Mogelijk ziet het Openbaar Ministerie dat ook in en is dit een tweede verklaring voor het geringe aantal vervolgingen.

Het volledige rapport vindt u hier: http://www.magenta.nl/misc/mdi-extreemrechtsonderzoek.pdf

Datzelfde volledige rapport (Rechtsextremisme Op Het Internet) wordt hieronder uitvoerig besproken.